اطلاع رسانی

http://www.shahmir.org/page.php?26

Paypal


جستجو درمان در منزل دکتر شاهمیر | پرستاری درمنزل | بيمارستان در خانه شما

[/html]

فیبروم در زنان

 نسخه مناسب برای چاپ - افزودن این مطلب به بالاترین افزودن این مطالب به سایت دنباله افزودن این مطلب به سایت کلوب ADD TO DIGG ADD TO REDDIT


فیبروم در زنان    زنان


فیبرویید رحمی یا همان فیبروم رحمی یک تومور خوش خیم است که از سلول های غیرطبیعی در دیواره عضلانی رحم تشکیل شده است یعنی به صورت توده ای است که در اندازه های مختلف ایجاد می شود، این توده ها در ۲۰ تا ۲۵ درصد موارد در سنین باروری یعنی سنین قبل از یائسگی دیده می شوند که البته بر حسب مکان آن در رحم ۳ نوع اصلی فیبرویید وجود دارد. نوع زیر سروزی آن روی سطح خارجی رحم ظاهر می شود،نوع داخل دیواره ای آن به دیواره رحم محدود است و نوع زیرمخاطی هم در سطح داخلی رحم پدیدار می شود.فراموش نکنیم که فیبروییدها ندرتا گردن رحم را درگیر می کنند.

● رشد تومور فیبرویید:

رشد این تومور توسط هورمون استروژن و پروژسترون تحریک می شود و بعد از سن یائسگی چون میزان این هورمون ها پایین می آید در نتیجه این تومور کوچک می شود.این بیماری در خانم های سیاهپوست ۲ برابر شایع تر از خانم های سفیدپوست است،ولی هنوز علت قطعی آن مشخص نشده.خوشبختانه علی رغم درصد بالای ابتلا،این تومور یک تومور خوش خیم محسوب می شود.

● علایم شایع تومورهای خوش خیم رحم:

این بیماری معمولا بدون علامت است،ولی به طور کلی علائم بالینی این بیماری عبارت است از خونریزی های حجیم و طولانی و کاهش فواصل بین قاعدگی ها،احساس فشار روی مثانه، درد و فشار لگنی،مقاربت دردناک یا خونریزی پس از مقاربت از دیگر علائم شایع این بیماری است.در ضمن از عوارض این بیماری کم خونی همراه با ضعف و خستگی و رنگ پریدگی است.راه خاصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد،اما اجتناب از مصرف هورمون های زنانه ممکن است رشد فیبروییدها را کمتر کند.

● عوارض احتمالی:

عوارضی که در زمان بارداری می تواند رخ دهد، عبارت است از:

۱) سقط خود به خودی (معمولا در نوع زیرمخاطی فیبرویید)

۲) زایمان زودرس (معمولا در فیبروییدهای بزرگ) .

۳) امکان جدا شدن جفت وقتی که جفت روی فیبرویید قرار گرفته باشد (در مواردی که فیبرویید بزرگ است رشد جنین ممکن است به خطر افتد، زیرا خون بیشتری به سوی فیبرویید جریان می یابد و کمتر به جفت می رسد.)

از دیگر عوارض این بیماری این است که امکان دارد فیبرویید پس از جراحی دوباره عود کند و سرطانی شدن فیبرویید در کمتر از ۵/۰ درصد موارد رخ می دهد که معمولا با رشد سریع تومور خود را نشان می دهد.البته اگر قبل از یائسگی جراحی ضرورت نداشته باشد،معمولا این تومورها پس از یائسگی بدون درمان کوچک می شوند.در صورتی که جراحی ضرورت داشته باشد بیمار بستری می شود. فیبروییدها در صورتی نیاز به جراحی دارند که خونریزی بیش از اندازه باشد یا ایجاد علائمی که در حامله شدن یا حاملگی خلل وارد می آورند یا سرطانی شدن یا اندازه بزرگ فیبروییدها.

● راه های تشخیص بیماری و درمان

از آنجایی که این بیماری در بعضی افراد بدون درد است ممکن است با یک معاینه سالانه توسط پزشک تشخیص داده شود که با معاینه شکم قابل لمس می باشد و با انجام سونوگرافی تشخیص،کامل شود.

در مورد درمان بر حسب علائم و نیز نتایج اقدامات تشخیصی مختص هر بیمار،تصمیم گیری خواهد شد و در مواردی که علائم خفیف هستند و اندازه فیبرویید کوچک است امکان دارد نیازی به درمان وجود نداشته باشد و توصیه شود که بیمار پس از ۱۲ ۶ ماه مجددا برای معاینه مراجعه کند و تحت نظر باشد.

ولی در بعضی از موارد ممکن است توصیه به جراحی شود و انواع روش های مختلف جراحی وجود دارد اگر جراحی محدود باشد و فقط بخواهند فیبروم را بردارند با لاپاراسکوپی که با یک برش کوچک زیر ناف و با دستگاهی که داخل شکم می رود عمل انجام می شود.

در عمل لا پراسکوپی شکم باز می شود و عمل وسیع تر است.

● چند روش جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد:

۱) برداشت بافت فیبریدی و گذاشتن بخش های سالم رحم که به آن میومکتومی می گویند.

۲) بریدن رگ های خون رسان به بافت فیبریدی باعث فروکش کردن رشد آنها می شود.

۳) برداشت رحم (هیستروکتومی) که تنها راه اطمینان بخش برای درمان فیبروم رحمی است.

● چگونگی درمان:

استروژن موجود در قرص های ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبروییدها شود.اگر ضرورت یابد به فکر استفاده از سایر روش های جلوگیری باشید.امکان دارد برای به حداقل رساندن خونریزی رحمی مصرف پروژستین ها توصیه شود برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می شود. همچنین برای کم خونی ناشی از خونریزی، مکمل آهن داده می شود.

داروی هورمونی محرک گنادوتروپین باعث بروز یائسگی مصنوعی و سریع شده به طوری که خونریزی متوقف و اندازه فیبرویید کوچک می شود. البته این نوع دارو نباید بیش از ۶ ماه مورد استفاده قرار گیرد. همچنین باید بدانید که برای مبتلایان به فیبروم رحمی محدودیت فعالیتی خاصی توصیه نمی شود مگر آن که برای درمان آنها از روش های جراحی باز یا لاپاراسکوپی استفاده شده باشد که در این صورت باید مدتی را که پزشک توصیه کرده است از فعالیت شدید پرهیز کرده تا وضعیت عمومی بیمار به حال اول بازگردد.








توسط : واحد اخبار - يكشنبه 6 آذر 1390 - 11:45:57    خواندن / ارسال نظرات :0

شاخه های اخبار

منوی اصلی

خوش آمدید

نام کاربری:

کلمه عبور:




به خاطر داشتن

[ ]
[ ]

اخبار دیگر

سیستم RSS

پیگیری اخبار سایت توسط سیستم RSS.
rss1.0
rss2.0
rdf